# Nierówności toru Opcjonalne atrybuty wpisu toru, przed `endtrack`: ``` node -1 0 tor1 track normal 100.0 1.435 0.15 25.0 20 0 flat vis rail_screw_used1 6 1435mm/tpbps-new2 0.2 0.5 1.1 0.0 0.2 0.0 0.0 0.0 0.0 0.0 0.0 0.0 0.0 0.0 0.2 100.0 0.0 0.0 uneven 18 unevencross 25 jointdip 6 endtrack ``` | atrybut | dotyczy | opis | |-------------------|-----------------------|---------------------------------------------------------------------------------------| | `uneven ` | `normal`, `switch` | największa odchyłka toku szynowego na cięciwie 10 m; 0-100, domyślnie 0 | | `unevenup ` | `normal`, `switch` | składowa w pionie, osobno od `uneven` | | `unevenside ` | `normal`, `switch` | składowa w poziomie, osobno od `uneven` | | `unevencross `| `normal` | składowa przechyłki, osobno od `uneven`; rozjazd jej nie ma | | `jointdip ` | `normal` | głębokość zapadnięcia na styku szyn; 0-100, domyślnie 0,4 składowej w pionie | Składowa niepodana przyjmuje wartość `uneven`. Na przykład sam bok to `unevenside 30`, a same zapadnięcia na stykach to `jointdip 6`. Wszystkie są też w edytorze, w panelu toru, w sekcji „Ride and sound”. Na drogach, rzekach i obrotnicach są ignorowane. ## Jaką wartość wybrać `uneven` odpowiada kolumnie „nierówności pionowe” z instrukcji PLK Id-14, załącznik 1 (klasa C): | prędkość [km/h] | 20 | 40 | 60 | 80 | 100 | 120 | 160 | |-----------------|----|----|----|----|-----|-----|-----| | `uneven` [mm] | 50 | 35 | 25 | 18 | 14 | 10 | 6 | Tor w dobrym stanie to według instrukcji połowa tej wartości (klasa A), w dostatecznym 3/4 (klasa B). Tor z `uneven 18` mierzy się tak (`tests/unit/test_track_uneven.cpp`), w nawiasie limit Id-14 dla 80 km/h: | parametr | wynik | Id-14 | |---------------------------|---------|---------| | nierówności pionowe | 18 mm | 18 mm | | nierówności poziome | 19 mm | 17 mm | | wichrowatość na bazie 5 m | 17 mm | 16 mm | | szerokość toru | ±10 mm | +10/-8 mm | | przechyłka | 20 mm | 20 mm | | wskaźnik J | 6,1 | 5,3 | ## Jak to działa Nierówność to pole przesunięć zależne od położenia na mapie, złożone z fal o długości 5-42 m. Nie ma w nim losowania: to samo miejsce wygina się tak samo przy każdym uruchomieniu. Przesunięty tor dostaje fale z nowego miejsca. Każda składowa łączy się osobno: - **Tor z torem:** na styku obowiązuje mniejsza z dwóch wartości, a każdy tor dochodzi do niej płynnie na 20 m. Wolny koniec toru leży w projekcie. - **Rozjazd:** wszystkie jego drogi mają jedną wartość. Rozjazdy złączone bezpośrednio przyjmują najmniejszą ze swoich. Dołączony tor dochodzi do wartości rozjazdu, także większej od własnej. Tor bez danej składowej trzyma w niej cały rozjazd w projekcie. - **Styki:** zapadnięcia są co `fSoundDistance`, na długości 6 m, i biegną dalej przez kolejne tory o tym samym odstępie. Stukot osi wypada w miejscu zapadnięcia. Przy odstępie 6 m lub mniejszym oraz na rozjazdach zapadnięć nie ma. - **Przechyłka:** dolicza się do projektowej. Jest pochyleniem w planie mapy, więc tory wpisane ku sobie spotykają się na tej samej przechyłce. Na rozjazdach tylko ta wynikająca z fal, bez osobnego siadania toków. Za nierównością idą szyny, podsypka, `sleepermodel`, osie, przechył pudła i bujanie kabiny. Nie idą za nią modele z includów (np. napędy i podkłady rozjazdów), teren ani sieć trakcyjna, więc przy dużych wartościach szyna rozjeżdża się z takim modelem o kilka centymetrów. Fizyka bierze promień łuku i pochylenie z projektu, więc nierówności nie zmieniają tych wartości, a do wykolejeń dokładają tylko przechyłkę, ok. 0,06 m/s² przy `uneven 18` wobec progu ok. 3,2 m/s². ## Wydajność Tor z nierównością ma geometrię co 2 m zamiast co 10 m na prostych. Rozjazdy zachowują swój podział. Zmierzone (kamera w ruchu lub kabina, 1920×1080): | scena | bez flag | z flagami 18/35 | |---------------------------------------|--------------------|--------------------| | Bałtyk, 56 km torów: wierzchołki | 0,56 mln (ok. 27 MB) | 2,17 mln (ok. 104 MB) | | Bałtyk: najdłuższa klatka w przelocie | 31,5 ms | 64 ms | | `td.scn`, jazda 120 km/h: klatka | 2,73 ms | 2,93 ms | Koszt rośnie z liczbą oflagowanych torów, a najdłuższe klatki pojawiają się przy budowaniu geometrii kolejnych sekcji. Sama jazda po takim torze praktycznie nie kosztuje: ok. 0,3 µs na oś w kroku fizyki.