mirror of
https://github.com/MaSzyna-EU07/maszyna.git
synced 2026-11-01 06:52:45 +01:00
02abc7df0a
Usage, before endtrack, in mm, 0-100, separated by semicolons with no spaces: a plain track: uneven value;up;side;cross;dip a switch: uneven p1-p2;p3-p4;up p1-p2;side p1-p2;up p3-p4;side p3-p4 uneven 18 the value alone uneven 18;;;25;6 with its own cross level and dip at the joints uneven 0;;30 sideways alone uneven 14;35 a switch, 14 on the straight path, 35 on the diverging What's left out takes the first number, the dip goes by the up and down one, and a path p3-p4 with no numbers of its own takes those of p1-p2. This replaces unevenup, unevenside, unevencross and jointdip. The fields in the editor stay, track panel, section Ride and sound. At the end they share, the paths of a switch keep to the lower value, and each comes to its own value along the way. Joined switches take the lowest of the same path, a path joined to another path the lower of the two, and a plain track comes to the value of the path it meets. See track_uneven_doc.md.
89 lines
6.5 KiB
Markdown
89 lines
6.5 KiB
Markdown
# Nierówności toru
|
||
|
||
Opcjonalny atrybut wpisu toru, przed `endtrack`:
|
||
|
||
```
|
||
node -1 0 tor1 track normal 100.0 1.435 0.15 25.0 20 0 flat vis
|
||
rail_screw_used1 6 1435mm/tpbps-new2 0.2 0.5 1.1
|
||
0.0 0.2 0.0 0.0
|
||
0.0 0.0 0.0
|
||
0.0 0.0 0.0
|
||
0.0 0.2 100.0 0.0
|
||
0.0
|
||
uneven 18;;;25;6
|
||
endtrack
|
||
```
|
||
|
||
Liczby w mm, 0-100, rozdzielone średnikiem, bez spacji:
|
||
|
||
| pozycja | tor `normal` | rozjazd `switch` |
|
||
|---------|--------------------------------------------------|-----------------------------|
|
||
| 1 | największa odchyłka toku na cięciwie 10 m | to samo, droga p1-p2 |
|
||
| 2 | w pionie | droga p3-p4 |
|
||
| 3 | w poziomie | droga p1-p2, w pionie |
|
||
| 4 | przechyłka | droga p1-p2, w poziomie |
|
||
| 5 | zapadnięcie na styku, domyślnie 0,4 pionu | droga p3-p4, w pionie |
|
||
| 6 | | droga p3-p4, w poziomie |
|
||
|
||
Pozycję pominiętą zastępuje pierwsza liczba, a zapadnięcie liczy się z pionu. Końcowe można opuścić. Sam bok to `uneven 0;;30`, a same zapadnięcia na stykach to `uneven 0;;;;6`. Rozjazd bez składowych na drodze p3-p4 przyjmuje wartości z drogi p1-p2. Rozjazd na 100 km/h na wprost i 40 km/h na bok to na przykład `uneven 14;35`.
|
||
|
||
Wszystkie są też w edytorze, w panelu toru, w sekcji „Ride and sound”. Na drogach, rzekach i obrotnicach są ignorowane.
|
||
|
||
## Jaką wartość wybrać
|
||
|
||
`uneven` odpowiada kolumnie „nierówności pionowe” z instrukcji PLK Id-14, załącznik 1 (klasa C):
|
||
|
||
| prędkość [km/h] | 20 | 40 | 60 | 80 | 100 | 120 | 160 |
|
||
|-----------------|----|----|----|----|-----|-----|-----|
|
||
| `uneven` [mm] | 50 | 35 | 25 | 18 | 14 | 10 | 6 |
|
||
|
||
Tor w dobrym stanie to według instrukcji połowa tej wartości (klasa A), w dostatecznym 3/4 (klasa B).
|
||
|
||
Tor z `uneven 18` mierzy się tak (`tests/unit/test_track_uneven.cpp`), w nawiasie limit Id-14 dla 80 km/h:
|
||
|
||
| parametr | wynik | Id-14 |
|
||
|---------------------------|---------|---------|
|
||
| nierówności pionowe | 18 mm | 18 mm |
|
||
| nierówności poziome | 19 mm | 17 mm |
|
||
| wichrowatość na bazie 5 m | 15 mm | 16 mm |
|
||
| szerokość toru | ±10 mm | +10/-8 mm |
|
||
| przechyłka | 20 mm | 20 mm |
|
||
| wskaźnik J | 6,1 | 5,3 |
|
||
|
||
## Jak to działa
|
||
|
||
Nierówność to pole przesunięć zależne od położenia na mapie, złożone z fal o długości 5-42 m. W pionie krótkich fal jest mniej, żeby częściej dochodziły blisko wartości szczytowej, a do tego są fale 47-83 m: na cięciwie 10 m prawie się nie liczą, pudło unosi się na nich i opada, a pantograf za nimi nadąża. Nie ma w nim losowania: to samo miejsce wygina się tak samo przy każdym uruchomieniu. Przesunięty tor dostaje fale z nowego miejsca.
|
||
|
||
Każda składowa łączy się osobno:
|
||
|
||
- **Tor z torem:** na styku obowiązuje mniejsza z dwóch wartości, a każdy tor dochodzi do niej płynnie na 20 m. Wolny koniec toru leży w projekcie.
|
||
- **Rozjazd:** każda droga ma swoją wartość, a na wspólnym końcu obu obowiązuje mniejsza z nich. Rozjazdy złączone bezpośrednio przyjmują najmniejszą z tej samej drogi, a na styku dwóch dróg mniejszą z obu. Dołączony tor dochodzi do wartości rozjazdu na końcu, do którego dochodzi, także większej od własnej. Tor bez danej składowej trzyma w niej cały rozjazd w projekcie.
|
||
- **Styki:** zapadnięcia są co `fSoundDistance`, na długości 6 m, i biegną dalej przez kolejne tory o tym samym odstępie. Stukot osi wypada w miejscu zapadnięcia. Przy odstępie 6 m lub mniejszym oraz na rozjazdach zapadnięć nie ma.
|
||
- **Przechyłka:** dolicza się do projektowej. Jest pochyleniem w planie mapy, więc tory wpisane ku sobie spotykają się na tej samej przechyłce. Na rozjazdach tylko ta wynikająca z fal, bez osobnego siadania toków.
|
||
|
||
Końce złączonych dróg spotykają się w środku między sobą, z jednym kierunkiem poprzecznym, jeśli są bliżej niż 20 cm, co zamyka pęknięcia z niezgodnych współrzędnych w danych, także na torach bez nierówności. Przechyłkę na takim styku rozjazd bierze od zwykłego toru, a dwa tory albo dwa rozjazdy spotykają się w połowie. To dotyczy też fizyki.
|
||
|
||
Za nierównością idą szyny, wierzch podsypki, `sleepermodel`, osie, przechył pudła i bujanie kabiny. Skarpa podsypki przejmuje różnicę, a jej spód zostaje w projekcie, na terenie.
|
||
|
||
Nie idą za nią modele z includów (np. napędy i podkłady rozjazdów), teren ani sieć trakcyjna, więc przy dużych wartościach szyna rozjeżdża się z takim modelem o kilka centymetrów.
|
||
|
||
Na torze z nierównością kabinę buja sam tor. Odpada kołysanie wyliczane z przyspieszenia poprzecznego, czyli z promienia łuku, oraz losowe szarpnięcia przy większej prędkości. Na torach bez nierówności działają jak dotąd.
|
||
|
||
Pantograf podnosi się z szybkością ciśnienia, ok. 0,14 m/s, a szczelina do drutu większa niż 1 cm odcina napięcie i wybija wyłącznik szybki. Nierówność dokłada się do tego przy dużej prędkości. Na torach Bałtyku symulacja daje szczelinę 0,6 cm, gdy składowa w pionie razy prędkość w km/h wynosi 925, czyli np. 8 mm przy 120 km/h, 13 mm przy 70 km/h i 23 mm przy 40 km/h. Wartości z tabeli Id-14 są od tego większe. Sam drut też to potrafi: na Bałtyku przy `tor0290` wznosi się o ok. 1%, więc pantograf nadąża tam do ok. 46 km/h, a powyżej wyłącznik wybija także na prostym torze.
|
||
|
||
Fizyka bierze promień łuku i pochylenie z projektu, więc nierówności nie zmieniają tych wartości, a do wykolejeń dokładają tylko przechyłkę, ok. 0,06 m/s² przy `uneven 18` wobec progu ok. 3,2 m/s².
|
||
|
||
## Wydajność
|
||
|
||
Tor z nierównością ma geometrię co 2 m zamiast co 10 m na prostych. Rozjazdy zachowują swój podział.
|
||
|
||
Zmierzone (kamera w ruchu lub kabina, 1920×1080):
|
||
|
||
| scena | bez flag | z flagami 18/35 |
|
||
|---------------------------------------|--------------------|--------------------|
|
||
| Bałtyk, 56 km torów: wierzchołki | 0,56 mln (ok. 27 MB) | 2,17 mln (ok. 104 MB) |
|
||
| Bałtyk: najdłuższa klatka w przelocie | 31,5 ms | 64 ms |
|
||
| `td.scn`, jazda 120 km/h: klatka | 2,73 ms | 2,93 ms |
|
||
|
||
Koszt rośnie z liczbą oflagowanych torów, a najdłuższe klatki pojawiają się przy budowaniu geometrii kolejnych sekcji. Sama jazda po takim torze praktycznie nie kosztuje: ok. 0,3 µs na oś w kroku fizyki.
|